جایگزین حبس عبارت است از تدابیری که در جهت حبس زدایی و کاهش محکومیت بزهکاران و کیفر حبس در هنگام صدور حکم و یا کاهش مدت اجرای آن یعنی پس از صدور دادنامه و در حین اجرای کیفر، با توجه به شرایط بزهکار از جمله شخصیت فردی بزهکار، سابقه مجرم و …. نیز با توجه به نوع جرم ارتکابی، تعیین و اجرا میشود. [1]
جایگزینهای حبس نباید مثل حبس و دیگر مجازاتهای ظالمانه، غیرانسانی و پست باشد. جایگزینهایی که حتی ذاتاً نیز چنین نباشند، در صورتی که به طور نامناسبی به کار گرفته شوند، استاندارد و قواعد حقوق بشر را نقض خواهند کرد. همچنین انگیزه صدور یک جایگزین خاص هرچه که باشد، در نظر مجرم یک مجازات محسوب میشود. علاوه بر احکامی که هیچ خطری بر تمامیت فیزیکی مجرمان نداشته باشد و سلامتی مجرم را تحت تأثیر قرار ندهد بایستی آن را نیز تحقیر ننماید، اگر این چنین باشد قابل رد است. بنابراین نوع اتخاذ مجازاتهای جایگزین حبس در خصوص اطفال و نوجوانان بزهکار از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است. با واکنش مناسب و شایستهای از سوی سیستم قضایی طفل و نوجوان بزهکار به آغوش جامعه بازخواهد گشت و چون بزهکار در مرحلهای است که شخصیت وی در حال تکمیل است، لذا در صورت اجرای مجازاتهای جایگزین حبس ارتباط شخص مرتکب بزه با اجتماع از بین نمیرود و چون عیوب زندان را ندارد، کارآمدتر بوده و از راههای اصلی اصلاح اطفال و نوجوانان بزهکار محسوب میشود. بنابراین اصلاح و درمان که در آن مجرمان مشمول اقدامات جایگزین به جامعه مدنی سپرده میشوند، نماد بارزی از سیاست جنایی مشارکتی به شمار میرود.
[1] . مالمیر، محمود؛ شماعی، مینا، «مجازاتهای جایگزین حبس در قانون مجازات اسلامی»، 1392،نشریه مدرسه حقوق،دوره8،شماره2،ص 75.
نظر شما