اعتراض به قرار تأمینی

نظر اکثریت

قابل اعتراض نیست زیرا متهم نسبت به اصل قرار که قرار کفالت بوده است اعتراض نداشته است و تبدیل قرار به وثیقه بنا به درخواست و تقاضای متهم صورت گرفته است که موید پذیرش و عدم اعتراض وی نسبت به اصل قرار می باشد و چنانچه قرار وثیقه نیز منتهی به بازداشت متهم شود قابل اعتراض نیست لیکن در صورتی که متهم اعتراض نماید دادسرا مکلف است جهت رسیدگی به اعتراض پرونده را به دادگاه ارسال نماید زیرا مرجع قانونی جهت رسیدگی به اعتراض دادسرا نمی باشد و دادگاه می تواند بنا به این استدلال که تبدیل قرار به درخواست متهم بوده است و نسبت به اصل قرار که کفالت بوده است اعتراض نداشته است اعتراض وی را رد نماید و این مورد منصرف از بند ب ماده 270 قانون مزبور می باشد زیرا موضوع اعتراض زمانی محقق می گردد که تشدید قرار به استناد ماده 243 این قانون به تشخیص بازپرس راساً صورت پذیرد و تبدیل قرار موضوع ماده 220 صرفاً به تقاضای متهم می باشد و قابلیت اعتراض ندارد.

نظر اقلیت

تبدیل قرار قابل اعتراض است و اعتراض متهم به منزله اعتراض نسبت به اصل قرار محسوب می شود و مطابق ماده 226 قانون آیین دادرسی کیفری متهمی که در مورد او قرار کفالت یا وثیقه صادر می شود تا معرفی کفیل یا سپردن وثیقه به بازداشتگاه معرفی می شود، اما در صورت بازداشت می تواند نسبت به اصل قرار منتهی به بازداشت اعتراض کند لذا با توجه به اینکه قرار تامین منجر به بازداشت متهم گردیده قابل اعتراض است و احتمال دارد که متهم نسبت به مبلغ قرار وثیقه اعتراض داشته باشد بنابراین بایستی به اعتراض وی رسیدگی شود.