اصالت وصیت نامه و تطبیق مفاد آن با مقررات شرعی و قانونی

نظر اتفاقی

نظر اول: در رسیدگی به اصالت وصیت¬نامه، دادگاه باید به مفاد آن نیز توجه کافی داشته باشد تا برخلاف قانون و مقررات شرعی نباشد. در صورتی‌که قائل به آن باشد که بدون تطبیق وصیت¬نامه با مقررات شرعی و قانونی فقط دادگاه اصالت آن را تأیید کند، اگر وصیت¬نامه برخلاف مقررات شرعی و قانونی باشد، دادگاه وصیت‌نامه¬ای را تأیید می¬کند که خلاف مقررات شرعی و قانونی است که قابلیت اجرا هم ندارد. نظر دوم: دادگاه فقط به اصالت وصیت¬نامه رسیدگی می¬کند. در صورت احراز این‌که وصیت¬نامه از طرف متوفیٰ تنظیم شده است آن را تنفیذ می¬کند و نیازی به قطعیت وصیت¬نامه با مقررات شرعی و قانونی وجود ندارد. نظر سوم: منظور از تنفیذ وصیت¬نامه، اعلام نافذ بودن یا نافذ نبودن وصیت است و وصیتی نافذ است که همه شرایط قانونی و شرعی در آن رعایت شده باشد؛ لذا دادگاه باید بررسی کند که مفاد وصیت با موازین شرعی و قانونی مانند اهلیت موصی، مالکیت موصی¬به و موجود بودن موصی¬له مطابقت دارد یا خیر و رسیدگی به اصالت وصیت¬نامه ابرازی صرفاً در صورت تعرض خواندگان به اصالت آن انجام می¬شود.