قابل گذشت بودن یا نبودن کلاهبرداری رایانه ای با توجه به قانون کاهش مجازات حبس تعزیری

نظر اکثریت

اصولاً عنصر مادی تشکیل دهنده بزه کلاهبرداری رایانه ای بسیار متفاوت از کلاهبرداری سنتی می باشد و از همین رو مجازات آن نیز متفاوت از کلاهبرداری رایانه ای می باشد و این در حالی است که در جرایم در حکم کلاهبرداری ، قانونگذار مجازات و آثار کلاهبرداری سنتی را بر آنها بار نموده و این امر بیانگر نگرش متفاوت قانونگذار در خصوص کلاهبرداری رایانه ای می باشد. در ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب 1399 که جرایم قابل گذشت را ذکر نموده ، بزه مندرج در ماده 744 الحاقی به بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 که جرم رایانه ای می باشد را به صراحت ذکر نموده است و بنابراین اگر مقصود قانونگذار قابل گذشت اعلام کردن بزه کلاهبرداری رایانه ای بود حتماً شماره ماده آن را در این ماده ذکر می نمود. بنابراین محرز است که کلاهبرداری رایانه مشمول ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری نمی باشد و همچنان غیر قابل گذشت می باشد.

نظر اقلیت

در ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب 1399 ، جرائمی که طبق قانون کلاهبرداری محسوب می گردد نیز قابل گذشت اعلام شده است . در فصل سوم قانون جرایم رایانه ای از عنوان ” کلاهبرداری مرتبط با رایانه ” استفاده شده است و در ماده 741 که ذیل این فصل بیان شده است اقدام به جرم انگاری کلاهبرداری رایانه ای نموده است. بنابراین قانونگذار این بزه را نوعی کلاهبرداری تلقی نموده است و لذا مشمول ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری و در نتیجه قابل گذشت می باشد.