قانون ممنوعیت تصدی بیش از یک شغل

‌قانون ممنوعیت تصدی بیش از یک شغل
‌ماده واحده – با توجه به اصل 141 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هر شخص
می‌تواند تنها یک شغل دولتی را عهده‌دار شود.
‌تبصره 1 – سمت‌های آموزشی در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزشی و تحقیقاتی از این حکم
مستثنی می‌باشند.
‌تبصره 2 – منظور از شغل عبارت است از وظایف مستمر مربوط به پست ثابت سازمانی، یا
شغل و یا پستی که به طور تمام وقت انجام می‌شود.
‌تبصره 3 – شرکت و عضویت در شوراهای عالی، مجامع عمومی، هیأت‌های مدیره و شوراهای
مؤسسات و شرکت‌های دولتی که به عنوان‌نمایندگان قانونی سهام دولت و به موجب قانون
و یا در ارتباط با وظایف و مسئولیت‌های پست و یا شغل سازمانی صورت می‌گیرد شغل
دیگر محسوب‌نمی‌گردد لکن پرداخت یا دریافت حقوق بابت شرکت و یا عضویت در موارد فوق
ممنوع خواهد بود.
‌تبصره 4 – تصدی هر نوع شغل دولتی دیگر در مؤسساتی که تمام یا قسمتی از سرمایه آن
متعلق به دولت و یا مؤسسات عمومی است و نمایندگی‌مجلس شورای اسلامی، وکالت
دادگستری، مشاوره حقوقی و ریاست و مدیریت عامل یا عضویت در هیأت مدیره انواع
شرکت‌های خصوصی جز‌شرکت‌های تعاونی ادارات و مؤسسات برای کارکنان دولت ممنوع است.
‌تبصره 5 – متخلف از این قانون به انفصال خدمت موقت از 6 ماه تا یکسال محکوم
می‌گردد و وجوه دریافتی از مشاغلی که در یک زمان تصدی آن‌را داشته است به جز حقوق
و مزایای شغل اصلی وی مسترد می‌گردد. در صورت تکرار در مرتبه دوم، علاوه بر
استرداد وجوه موضوع این تبصره به‌انفصال دائم از مشاغل محکوم می‌گردد.
‌تبصره 6 – آمر و صادرکننده احکام در صورت اطلاع به نصف مجازات مذکور در صدر تبصره
محکوم می‌گردند.
‌تبصره 7 – مسئولین ذیحسابی و واحدهای مالی دستگاه‌های دولتی در صورت پرداخت حقوق
و مزایا بابت شغل دیگر، در صورت مطلع بودن از‌شغل دوم به انفصال خدمت موقت بین 3
تا 6 ماه محکوم خواهند گردید.
‌تبصره 8 – افرادی که مستقیماً از سوی مقام معظم رهبری به سمت‌هائی در دستگاه‌های
مختلف منصوب می‌گردند از شمول مفاد این قانون‌مستثنی خواهند بود.
‌تبصره 9 – کلیه سازمان‌ها، نهادها و ارگان‌هائی که به نحوی از بودجه عمومی
استفاده می‌نمایند و شرکت‌ها و مؤسسات دولتی و وابسته به دولت و‌مؤسساتی که شمول
قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است مشمول این قانون می‌باشند.
‌قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و نه تبصره در جلسه روز یکشنبه یازدهم دی ماه یک
هزار و سیصد و هفتاد و سه مجلس شورای اسلامی تصویب و‌در تاریخ 1373.10.14 به تأیید
شورای نگبهان رسیده است.

‌رئیس مجلس شورای اسلامی – علی‌اکبر ناطق نوری