حدود اقدامات دادگاه در امور حقوقی

نظر اتفاقی

با بررسی قوانین و مقررات خصوصاً ماده 358 قانون آیین دادرسی مـدنی مصـوب 25/6/1318 که اشعار میداشت: «هیچ دادگاهی نباید برای اصحاب دعوا تحصیل دلیل نماید بلکه فقـط بـه دلایلی که اصحاب دعوا تقدیم یا اظهار کردهاند رسیدگی میکند» تحقیقـاتی کـه دادگـاه بـرای کشف امری در خلال دادرسی لازم بداند از معاینه محل و تحقیق از گواهها و… تحصـیل دلیـل نیست و ماده 199 قانون آییندادرسی مدنی مصوب 21/1/1379 مجلس شورای اسلامی اشعار میدارد: در کلیه امور حقوقی دادگاه علاوه بر رسیدگی به دلایل مورد استناد طرفین دعـوا، هـر گونه تحقیق یا اقدامی که برای کشف حقیقت لازم باشد انجام خواهد داد دلالت بـر ایـن دارد که تحصیل دلیل توسط محکمه برای اصحاب دعوا ممنوع است ولـی دادگـاه اقـداماتی را کـه برای احراز واقعیت لازم بداند میتواند انجام بدهد و هدف قانونگذار این بـوده کـه اختیـارات قضات در احراز واقعیت در دعاوی حقوقی بیشتر شود. لذا در قـانون اخیـر، بحـث ممنوعیـت تحصیل دلیل را حذف کرده است.