بازبینی قرارهای تامین کیفری منتهی به بازداشت

نظر اکثریت

با توجه به فعل ماده 242 قانون آئین دادرسی کیفری صراحتی برای رعایت تکلیف مقرر در قسمت اول آن ماده در خصوص ابقاء قرار منتهی به بازداشت متهم در دادگاه وجود نداشته و این وظایف دادسرا بوده و شامل مرحله تحقیقات مقدماتی است و قبل از صدور کیفرخواست است و نظریه مشورتی اخیر به شماره 3220/94/7 مورخ 20/11/94 موید این مطلب است. با ذکر این نکته که تکلیف قسمت اخیر ماده 242 از قانون آئین دادرسی کیفری در خصوص بازداشت متهم نباید از حداقل مجازات حبس مقرر در قانون برای آن جرم تجاوز کند برعهده دادگاه نیز می‌باشد. تبصره یک ماده 242 قانون آئین دادرسی کیفری که عنوان «دادگاه» را قید نموده است ناظر به مواردی است که کیفرخواست غیابی در دادسرا بدون دسترسی به متهم و قرار تأمین کیفری در دادگاه در خصوص وی صادر شده یا پرونده از موارد طرح مستقیم در دادگاه کیفری دو می‌باشد.

نظر اقلیت

باتوجه به تفسیر موسع قوانین شکلی و وحدت ملاک از ماده 246 از قانون آئین دادرسی کیفری دادگاه تکلیف دارد صدر ماده 242 از قانون مرقوم را اعمال نماید و این قرار قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان می‌باشد.

نظر ابرازی

اعمال صدر ماده 242 از قانون مرقوم برای تمدید قرار منتهی به بازداشت یا قرار بازداشت موقت در دادگاه به دلیل فقد قانونی لازم و ضروری نیست.