تشخیص نوع عقد در صورت تبدیل عقد موقت به دائم بدون بذل مدت

نظر اکثریت

عقد ازدواج دائم باطل است زیرا نتیجه عقد ازدواج ایجاد علقه زوجیت و محرمیت و سایر آثار است که با عقد موقت حاصل شده است و جاری نمودن صیغه عقد دائم در واقع تحصیل است که امری باطل می‌باشد. این نظر متکی به فتاوی فقهای عظام از جمله حضرت امام (ره) در تحریرالوسیله می‌باشد که می¬فرماید: «کسی که در عقد انقطاعی مردی است، آن مرد نمی‌تواند قبل از تمام شدن مدت عقد دوباره او را برای ابد و یا برای مدت دیگر تجدید عقد نماید یا باید صبر کند تا مدت عقد قبلی تمام شود و یا آن را ببخشد …»

نظر اقلیت

گروه اول ـ به محض تبدیل عقد موقت و جاری نمودن صیغه عقد دائم، بذل مدت به طور ضمنی توسط مرد صورت می¬پذیرد و بر این اساس عقد دائم صحیح است. گروه دوم ـ چنان‌چه مرد به لزوم بذل مدت علم و اطلاع نداشته باشد، عقد ازدواج دائم باطل است و اگر مدت ازدواج موقت تمام نشده باشد، صحیح است. ولی چنان‌چه مرد علم و اطلاع داشته باشد که برای جاری نمودن ازدواج دائم بذل مدت ازدواج موقت لازم است و عقد دائم را جاری نماید، در واقع به طور ضمنی بذل مدت کرده است زیرا وی می¬دانسته که برای تبدیل ازدواج موقت به دائم باید بذل مدت کند و با تبدیل عقد به طور ضمنی بذل مدت نموده است.