مطالبه خسارت ناشی از قرار تأمین خواسته

نظر اتفاقی

الف) در بند (د) از ماده 108 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قید شده،» خواهان، خساراتی را که ممکن است به طرف مقابل وارد آید نقداً به صندوق دادگستری بپردازد:

« مبین آن است که احتمال ورود « ممکن است » و به کار بردن کلمه خسارت به خوانده دعوا وجود دارد و چه بسا ممکن است دعوا در مدت زمان کوتاهی منتهی به صدور حکم بر بی حقی خواهان گردد و یا زمان دادرسی نیز طولانی گردد لکن هیچ گونه زیانی که ناشی از تأمین خواسته باشد به خوانده دعوا وارد نشود .

بنابراین، پرداخت وجه تودیع شده به خوانده بدون ورود خسارت هیچ گونه توجیهی ندارد و از مصادیق دارا شدن بدون علت است که جایز نیست و همان گونه که نام این خسارت نیز خسارت احتمالی نهاده شده است امکان دارد که در جریان تأمین خواسته، ضرر و یا زیانی به خوانده وارد شده و امکان دارد ضرری متوجه وی نشود.

ب) خیر، در صورتی که خوانده مبادرت به طرح دعوا نکند و خواهان نیز تقاضا نکند که وجه تودیع شده به وی مسترد شود بهتر است دادگاه به خوانده اخطار کند که چنان چه مدعی ورود خسارت به خویش است ظرف مهلت معینی دادخواست لازمه را تنظیم و به دادگاه ارایه نماید و گواهی تقدیم دادخواست را ارایه دهد در غیر این صورت وجه تودیع شده به خواهان مسترد خواهد شد، هرگاه خوانده با ابلاغ اخطاریه و در مهلت مقرره در این راستا اقدامی نکند پرداخت وجه به خواهان بلااشکال است.