تجدیدنظر خواهی در زمانی که محکوم علیه حق واخواهی دارد

نظر اتفاقی

نظر اول: اگر محکوم علیه در مهلت واخواهی صراحتاً حق واخواهی خود را ساقط کند میتوانـد تقاضای تجدیدنظر کند در غیر این صورت، چنانچه به طور کلی به رأی صادره اعتراض شود، این اعتراض واخواهی تلقی شده و باید در دادگاه صادرکننده رأی بدوی به آن رسیدگی شـود. دلیل آن این است که واخواهی حق محکوم علیه غایب است و هر صاحب حقی میتواند آن را از خود ساقط کند. بنابراین، در صورت اسقاط حق از سـوی محکـومٌ علیـه نمـیتـوان او را بـه واخواهی از حکم مکلّف کرد. نظر دوم: واخواهی از قواعد آمره است. بنابراین، در مهلت واخـواهی محکـوم علیـه فقـط حـق واخواهی دارد. در صورتی که وی بخواهد درخواست تجدیدنظر کنـد، بایـد مهلـت واخـواهی سپری شده و در تجدیدنظر وی میتواند از رأی صادره تجدیـدنظرخواهی نمایـد؛ چـون حـق واخواهی یک حق دو سویه است لذا همانطوری که در مورد اسـقاط حـق تجدیـدنظر در مـاده 333 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی آمـده اسـت، اسـقاط حـق واخواهی باید با توافق طرفین باشد و محکوم علیه به تنهایی نمیتواند آن را ساقط کند.