در این پرونده خانم م. د. به وکالت از خواهان آقای ع. ب. دادخواستی به طرفیت خوانده خانم ر. ج.ج. به خواسته الزام به تمکین و انجام وظایف شرعی و قانونی ناشی از زوجیت مطرح نموده و اجمالاً شرح داده که خوانده پس از 15 سال زندگی مشترک با موکل در اسفند ماه سال 92 به بهانه بیم خطر جانی با استناد به گواهی پزشکی قانونی شماره 8371/3/1 – 1392/4/11 و دادنامه شماره 794 – 1393/8/27 شعبه 1003 دادگاه جزایی تهران منزل مشترک را ترک نموده و حاضر به انجام وظایف شرعی و قانونی ناشی از زوجیت نمیباشد و این در حالی است که پس از تاریخ مندرج در گواهی پزشکی قانونی، زوجین تا اسفند ماه همان سال با یکدیگر زندگی مشترک داشتهاند. خوانده ضمن حضور در جلسه رسیدگی و تأیید اظهارات خواهان مبنی برادامه زندگی مشترک تا اسفند سال 92 در مقام دفاع در خصوص عدم تمکین از خواهان، به خوف ضرر جانی استناد نموده است و در این خصوص غیر از ارایه دادنامه شماره 1524 – 1393/9/11 صادره از شعبه 242 دادگاه خانواده یک تهران (با استناد به همان گواهی پزشکی قانونی که حکم به بطلان دعوی تمکین صادر شده است) و حکم محکومیت کیفری پرداخت دیه (با استناد به همان گواهی پزشکی قانونی صادر گردید) و ادله دیگری ارایه نکرده است دادگاه با توجه به اینکه تمکین امر مستمر و حادث بوده و از اعتبار امر مختومه برخوردار نمیباشد و با عنایت به اینکه مستند خوف ضرر بدنی و جانی خوانده، گواهی پزشکی قانونی در تیر ماه سال 92 میباشد و غیر از آن خوانده عذر موجه دیگری به دادگاه ارایه نکرده است و میزان جراحت در گواهی پزشکی قانونی و ادامه زندگی مشترک طرفین بعد از دریافت گواهی مذکور اماره بر عدم خوف ضرر جانی خوانده دارد لذا با توجه به اینکه پس از انعقاد عقد نکاح اصولاً زن باید در منزلی که شوهر تهیه مینماید سکنی نماید، دعوی خواهان را ثابت دانسته و با استناد به مواد 1102 – 1103 – 1104 – 1114 قانون مدنی حکم به الزام خوانده به تمکین از خواهان و سکونت در منزلی که زوج تهیه میکند و انجام وظایف زناشویی ناشی از زوجیت صادر و اعلام میدارد. رأی صادره حضوری بوده و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر مرکز استان تهران میباشد.
رئیس شعبه 250 دادگاه عمومی حقوقی تهران – حسینی
در خصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی خانم ر. ج.ج. نسبت به دادنامه شماره 9409970202000062 مورخ 1394/1/23 صادره از شعبه 250 دادگاه خانواده تهران در پرونده شماره 9309980202001513 متضمن حکم به الزام تجدیدنظرخواه (زوجه) به تمکین از زوج با توجه به بررسی و مداقه در جمیع اوراق پرونده نظر به اینکه تجدیدنظرخواه اعتراض موجه و مدلل و مؤثری که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را ایجاب نماید به عمل نیاورده است و نیز استدلال و استناد محکمه محترم بدوی صحیح بوده و با رعایت اصول و قواعد دادرسی صادر گردیده لذا دادگاه ضمن رد اعتراض تجدیدنظرخواه مستنداً به ماده 358 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید و ابرام مینماید. رأی صادره به استناد ماده 365 قانون معنون قطعی است.
رئیس و مستشاران شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
علی سیفی – فردین ارژنگی – سیدناصر موسوی
نظر شما