رأی دادگاه بدوی

در خصوص دادخواست خانم ف. ج. به طرفیت آقای م. س. به خواسته مطالبه نفقه ایام معوقه از تاریخ 1393/2/18 لغایت صدور حکم و نفقه آتی فرزند مشترک به نام ه. 2 ساله و هزینه دادرسی، دادگاه پس از احراز رابطه زوجیت دائم بین طرفین به دلالت فتوکپی مصدق رونوشت سند ازدواج شماره … دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره … از بابت خواسته با عنایت به اظهارات خواهان و اینکه از ناحیه خوانده دفاع مؤثری به عمل نیامده و دلیلی که حاکی از پرداخت نفقه توسط ایشان به خواهان باشد ارایه ننموده است و صرف صدور حکم تمکین بدون تهیه مقدمات تمکین، نشوز زوجه را ثابت نمی‌کند و زوجه آمادگی خود را برای تمکین اعلام نموده است لذا دادگاه ادعای خواهان را موجه تشخیص و مستنداً به مواد 1102 و 1106 و 1107 و 1199 قانون مدنی و مواد 198 و 515 و 519 قانون آئین دادرسی مدنی خوانده را به پرداخت ماهانه مبلغ 2500000 ریال از تاریخ 1392/2/18 لغایت پایان سال و مبلغ 2700000 ریال از تاریخ 1393/1/1 لغایت 1393/11/8 از بابت نفقه معوقه خواهان و ماهانه مبلغ یک میلیون و هشتصد هزار ریال از تاریخ 1393/4/19 از بابت نفقه آتی فرزند مشترک و مبلغ 1665000 ریال از بابت هزینه دادرسی و مبلغ 1200000 ریال از بابت هزینه کارشناسی در حق خواهان محکوم می‌نماید. رأی صادره حضوری ظرف مدت 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.
رئیس شعبه چهارم حقوقی دادگستری بهارستان – قیاسی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. س. به طرفیت خانم ف. ج. نسبت به دادنامه شماره 2823 مورخه 1393/11/8 صادره از شعبه چهارم دادگاه حقوقی بهارستان که به موجب آن حکم محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت نفقه تجدیدنظر خوانده و فرزند مشترک صادر شده است حکم تمکین ارایه شده منوط است به تهیه مسکن مستقل که زوج باید به دادگاه صادر کننده حکم اعلام نماید اجرائیه صادر شود و زوجه به منزل مستقل دعوت شود که در صورت عدم تمکین ناشزه خواهد شد. با توجه به مندرجات پرونده و لایحه اعتراضیه و توضیحات طرفین و مستندات رأی و استدلال دادگاه دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق قانون و دلائل موجود در پرونده صادر شده و مخالفتی نیز با موازین شرعی ندارد. لذا به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه مذکور تأیید می‌شود. این رأی قطعی است.
رئیس و مستشار شعبه 60 دادگاه تجدیدنظر استان تهران
عبدالغفار آل حبیب – علی محمد علیخانی