رأی دادگاه بدوی

نماینده قضایی (سرپرست اداره حقوقی) سازمان مسکن و شهرسازی استان تهران دادخواست را به طرفیت آقای ق.ع. و اداره جنگلداری و مراتع تقدیم و طی آن نسبت به رأی شماره 1592-16/10/1389 قاضی هیأت ماده واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 56 قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل ها و مراتع کشور مصوب 1367 اعتراض و تقاضای ابطال آن رأی و همچنین صدور حکم بر الزام خواندگان به پرداخت هزینه های دادرسی را نموده است. دادگاه با عنایت به اینکه اداره خوانده قبل از اعمال مفاد ماده 12 قانون زمین شهری در تشخیص موات بودن زمین مورد نظر (ملک پلاک ثبتی 8306/138) ذی نفع در طرح موضوع اعتراض به رأی قاضی هیئت ماده واحده تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع ماده 56 قانون جنگل ها و مراتع نمی باشد لذا [دادگاه] صرف نظر از دفاعیات اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان تهران اصولاً خواهان را ذی نفع در طرح دعوی تشخیص نداده و با تجویز بند 10 ماده 84 و ماده 89 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار رد دعوی را صادر و اعلام می دارد. قرار صادره ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان می باشد.
رئیس شعبه 152 دادگاه عمومی حقوقی تهران – رمضانی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی اداره کل مسکن و شهرسازی استان تهران به طرفیت آقای ق.ع. و اداره جنگلداری و مراتع از دادنامه شماره 900699 مورخ 15/11/90 شعبه 152 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن به لحاظ ذی نفع نبودن تجدیدنظرخواه اعتراض نسبت به رأی شماره 1592-16/10/89 قاضی هیأت ماده واحده تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع ماده 56 منابع طبیعی تهران قرار رد دعوا صادر گردیده وارد و موجه است زیرا با توجه به اینکه اراضی منابع طبیعی مورد اعتراض در داخل محدوده قانونی شهر تهران واقع گردیده در اجرای ماده 10 قانون زمین شهری در مالکیت زمین شهری قرار گرفته و با این وصف اداره تجدیدنظرخواه ذی نفع در طرح دعوی می باشد لذا به استناد ماده 353 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض و پرونده برای ادامه رسیدگی به دادگاه نخستین اعاده می گردد. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه 56 دادگاه تجدیدنظر استان تهران – مستشار دادگاه
اهوارکی – رمضانی