ابطال بند 6 مصوبه شماره 14896؍ت55313 هـ مورخ 97؍12؍16 هیأت وزیران

* شاکی دادخواستی به طرفیت هیات وزیران – سازمان برنامه و بودجه – وزارت امور اقتصادی و دارایی به خواسته ابطال بند 6 مصوبه شماره 14896؍ت55313 هـ مورخ 97؍12؍16 هیأت وزیران به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می باشد :

مقامات و همطرازان موضوع ماده (71) قانون مدیریت خدمات کشوری و مدیران عامل و اعضای هیئت مدیره و رؤسای دستگاه های اجرایی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده (29) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، استانداران و شهرداران مراکز استانها و اعضای شورای اسلامی شهر مراکز استان ها در سال 1397 مشمول افزایش حقوق و مزایای مستمر نمی باشد.

*دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت :

مغایرت با اصل 85 قانون اساسی و ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری

6- مقامات و همطرازان موضوع ماده (71) قانون مدیریت خدمات کشوری و مدیران عامل و اعضای هیئت مدیره و رؤسای دستگاه‌های اجرایی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده (29) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، استانداران و شهرداران مراکز استان‌ها و اعضای شورای اسلامی شهر مراکز استان‌ها در سال 1397 مشمول افزایش حقوق و مزایای مستمر نمی‌باشند.

گردش کار : شاکی ضمن تقدیم دادخواست مدعی گردیده است دربند 6 از مصوبه موضوع شکایت هیات وزیران بر خلاف قانون از افزایش حقوق و مزایای مشمولین بند 6 مصوبه جلوگیری نموده است و ضمن تقاضای ابطال تقاضای اصلاح احکام کارگزینی خود را نموده است .

*خلاصه مدافعات طرف شکایت:

طرف شکایت علیرغم ابلاغ پاسخی ارائه نداده است.

 * در خصوص ادعای مغایرت مصوبه با شرع، ادعای مغایرت با شرع نشده است.

پرونده شماره هـ ع؍0003445 در خصوص درخواست ابطال بند 6 مصوبه شماره 4896؍ت55313 هـ مورخ 16؍12؍1397 هیأت وزیران در جلسه مورخ 22؍12؍1400 هیات تخصصی استخدامی مورد رسیدگی قرارگرفت و اعضای محترم هیات به اتفاق آرا به شرح ذیل اعلام نظر نمودند:

رای هیات تخصصی استخدامی:

براساس بند یک تبصره 12 قانون بودجه سال 1397 کل کشور مقرر گردیده: «دولت مکلف است حقوق و مزایای مستمر گروههای مختلف حقوق‌بگیر شاغل دستگاههای اجرائی موضوع ماده (5)‌ قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده (29) قانون برنامه ششم توسعه و اعضای هیأت علمی و قضات را به‌صورت پلکانی نزولی با رعایت بند (پ)‌ ماده (28) قانون برنامه ششم توسعه به‌گونه‌ای افزایش دهد که طبقات پایین‌تر از درصد افزایش بیشتری برخوردار شوند. حداکثر میزان افزایش بیست درصد (20%) خواهد بود و مقامات و همطرازان موضوع ماده (71)‌ قانون مدیریت خدمات کشوری و مدیران عامل و اعضای هیأت مدیره و رؤسای دستگاه های اجرائی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده (29)‌ قانون برنامه ششم توسعه، استانداران و شهرداران مراکز استانها و اعضای شورای اسلامی شهر مراکز استانها در سال 1397 مشمول افزایش نمی‌شوند.»

بنابراین با عنایت به اینکه بند 6 مصوبه شماره 4896؍ت55313 هـ مورخ 16؍12؍1397 هیأت وزیران صرفا همان حکم مندرج در بند یک تبصره 12 قانون بودجه سال 1397 کل کشور را بیان نموده و متضمن امری مغایر این بند نمی باشد، لذا قابل ابطال تشخیص نگردید. این رای به استناد بند (ب) ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رییس محترم دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.